Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gabrielle Zevin. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gabrielle Zevin. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 6 kwietnia 2015

Przeczytane, a niezrecenzowane - marzec 2015 (Harry Potter, Gabrielle Zevin, "Wichrowe Wzgórza", Rick Riordan)

       


Ten miesiąc był wyjątkowo owocny z czytelniczego punktu widzenia :D Skończyłam moją przygodę z Harrym Potterem, w końcu przebrnęłam przez "Wichrowe Wzgórza", oraz dałam radę przeczytać jeszcze kilka innych przyjemnych lektur :)

J. K. Rowling "Harry Potter i Czara Ognia" 8,5/10
Zacznijmy od świetnej okładki - według mnie najlepszej w serii ;). Książka również bardzo dobra, wciągająca i urokliwa.

J. K. Rowling "Harry Potter i Zakon Feniksa" 7,5/10
Obok "Więźnia Azkabanu" najmniej lubiana przeze mnie książka w serii. Niekiedy nudnawa, z irytującymi momentami w fabule, już nie wspominając o śmierci jednego z bohaterów... Autorka rozważała uśmiercenie pana Weasley, jednak (co dla większości wiadome) wybrała kogoś innego.

J. K. Rowling "Harry Potter i Książę Półkrwi" 8,5/10
W tej części wchodzimy w trochę inne klimaty, poznajemy więcej szczegółów z życia Voldemorta, co niestety została bardzo, bardzo ograniczone w filmie.

J. K. Rowling "Harry Potter i Insygnia Śmierci" 9/10
Szczerze nie wiem, czy jest to najlepsza część, ale zdecydowanie najbardziej trzymająca w napięciu. Mimo, że oglądałam filmy, poznanie tej historii na papierze to zupełnie inna sytuacja. Autorka świetnie potrafi grać na uczuciach czytelnika... Zdecydowanie odczułam kaca książkowego* po skończeniu tej serii.



                            


Gabrielle Zevin "Między książkami" 5,5/10
Książka przyjemna, ale szału nie robi. Najwięcej z niej wyniosłam cytatów (link: 5 cytatów z...). W trzech słowach określiłabym ją jako dobrą, dziwną i nastrojową.

Emily Brontë "Wichrowe Wzgórza" 4/10
Kompletnie nie rozumiem okrzykiwania tej pozycji jednym z największych romansów literatury. Przebrnięcie przez nią było ciężkie i męczące, z częstymi skonsternowanymi podniesieniami głowy. Nudna, bez polotu, a słowa romantyczność nawet nie będę próbować używać, bo Jane Austen by mnie nękała z zaświatów.

Rick Riordan "Syn Neptuna" 5/10
Lektura niestety nieudana. Pierwsza część serii "Olimpijscy herosi", bardzo mi się spodobała, ale właśnie pisząc tego posta uświadomiłam sobie, że było to ponad 3 lata temu...  (link do recenzji). Więc nie jestem pewna, czy to książka tak odbiega poziomem od swojej poprzedniczki, czy to mój gust tak drastycznie uległ zmianie. Stawiałabym raczej, mimo wszystko, na pierwszą odpowiedź - pamiętam, że inne pozycje tego autora (Kroniki rodu Kane), nie spodobały mi się z tych samych powodów co ta pozycja. 


W tym miesiącu przeczytałam (i zrecenzowałam) również:

Miłego tygodnia, Patsy!

Ps. To jest mój 200 post :D

* kac książkowy - niemożliwość rozpoczęcia kolejnej książki, gdyż nadal jest się w świecie dopiero co przeczytanej.

poniedziałek, 23 marca 2015

5 cytatów z: "Między książkami" Gabrielle Zevin



Nigdy jeszcze na tym blogu, nie dzieliłam się z Wami cytatami. Po prostu nie czułam takiej potrzeby :D. Dlatego bardzo się zdziwiłam, kiedy po zapisaniu w notesie kolejnych słów z tej książki, naszła mnie ochota na podzielenie się nimi w poście. 

*****
"Odgradzamy się od ludzi, bo myślimy, że jesteśmy nie do pokochania, lecz myślimy tak dlatego, że jesteśmy odgrodzeni od ludzi."

"Myśli o swoim mózgu. Uderza go ten paradoks: próbuje zrozumieć szwankujący narząd za pomocą szwankującego narządu."

"Czytamy, bo chcemy czuć, że nie jesteśmy sami. (...) Czytając nie jesteśmy sami"

"Jesteśmy utworami zebranymi (...) nie ma zbiorów złożonych z samych doskonałych opowiadań. Jedno uda się bardziej, inne mniej. Czasem trafi się perła. Koniec końców ludzie pamiętają właśnie te perły a i to niezbyt długo"

"Jesteśmy tym co kochamy"

*****

Jeśli miałabym określić tę książkę w trzech słowach, użyłabym określeń: bardzo dobra, dziwna i nastrojowa, które przyszły mi na myśl w czasie czytania. Jej lektura jest szybka i przyjemna, chociaż zaznaczam, że wielkim hitem nie jest :).

Miłego tygodnia, Patsy!

sobota, 1 października 2011

Gabrielle Zevin "Zapomniałam, że Cię kocham" ("Memoirs of a Teenage Amnesiac")



Wydawnictwo: Initium
Tłumaczenie: Grażyna Smosna
Data wydania: 23 czerwca 2011r.
Ilość stron: 264

Elementy fantastyczne: nie

Jeszcze do niedawna myślałam, że temat amnezi w książkach to coś wyjątkowego, jednak dla mnie jest to już druga książka na przestrzeni dwóch miesięcy poruszająca ten temat, (pierwszą była pozycja autorstwa Liane Moriarty "Kilka dni z życia Alice") przez co traci on dla mnie odrobinkę czaru i zaskoczenia. W niektórych momentach mimowolnie również porównywałam te dwie pozycje do siebie, przez co mogę szczerze powiedzieć, że "Zapomniałam, że Cię kocham" podobało mi się bardziej :).

Przez niemądry zakład, dochodzi do wypadek w wyniku którego Naomi traci pamięć: kilka lat swojego licealnego życia, wspomnienia, uczucia, zachowania. Zapomniała kogo kocha, z kim się przyjaźni, co lubi a czego nie, również tego, że jej rodzice rozwiedli się oraz założyli nowe rodziny. Naomi wkracza znów w ten sam świat, który jednocześnie jest zupełnie inny. 
Co dziwne zapałała uczuciem do chłopaka tajemniczego, który przez swoją przeszłość ma problemy z teraźniejszością, przez co Naomi nie potrafi do końca określić swoich uczuć wobec niego, tego zadania nie ułatwia Ace, jej domniemany chłopak oraz Will, najlepszy przyjaciel.
Czy utrata pamięci może nieść ze sobą jakiekolwiek korzyści? Czy jedynie utratę własnej osobowości, na rzecz nowej?

Nigdy nie zastanawiałam się nad tym jakby to było zapomnieć coś ważnego i oczywistego, a tym bardziej kilka lat mojego życia! Nawet jeśli z nimi miałabym zapomnieć jakieś gorsze wspomnienia.
Gdyby jednak tak było, ciekawiłoby mnie to jaką osobą bym się stała, czy choć trochę przypominałabym "dzisiejszą" siebie, co bym dostrzegła z tej innej perspektywy...
Bohaterka książki "Zapomniałam, że Cię kocham" ma właśnie taką okazję. Muszę przyznać, że autorka bardzo dobrze przedstawiła rozważania, które powyżej wymieniłam, nie przesadzając za bardzo z głęboką filozofią, co nadało tej pozycji więcej lekkości. Noami podczas swojej amnezji była bardziej nastawiona na "tu i teraz", nie umykało jej jednak życie, które poniekąd prowadziła, przez co bohaterka odzwierciedlała bardzo dobrze postawę dojrzałej nastolatki, nie przesadzając ani z infantylnością ani z głębokimi nienaturalnymi rozważaniami.

Nie wiem co myśleć o uczuciach Naomi. W książce mamy do czynienia z trzema chłopakami i do każdego z nich ma ona inne podejście. To co mnie zastanawia to jej zmienność uczuciowa, nie mam tu zamiaru zdradzać fabuły, ale bohaterka ta była zakochana dwa razy, odkochiwała się i tak naprawdę ciągle była zakochana w kimś innym... Trochę mnie to zirytowało, gdyż w niektórych momentach książki autorka definiowała uczucia Naomi jednoznacznie, żeby za chwilę praktycznie im zaprzeczyć.

Książka "Zapomniałam, że Cię kocham" należy do tych przyjemnych, ale również zawiera w sobie elementy filozoficzne, które bez problemu możemy sami rozwinąć. Polecam ją zwłaszcza tym, którzy jesienią i zimą nie mają ochoty na czytanie opasłych tomisk, tylko na chwilę odprężenia.
Myślę, że w przyszłości skuszę się również na inną książkę tej autorki :)

Moja ocena: 8/10

******

Bardzo Was przepraszam za moją znikomą aktywności, jak i na Waszych i na moim blogu. Wszystko jest spowodowane nową szkołą, a co za tym idzie nauką i zadaniami... Kiedy dodamy do tego brak weny twórczej to naprawdę trudno się za coś zabrać. 
Zapowiadam już teraz, że odwiedzać Wasze blogi będę raczej w weekendy, chyba że akurat nadarzy się okazja w tygodniu :)

Pozdrawiam!!!